15 Nisan 2026 Çarşamba. Dünya Sanat Günü olarak adlandırılmış bir gündü. Niyetim bu cuma bu başlık altında yazmaktı.    Ama insanlığın en latif çiçeklerinin boy verdiği ,fırçanın, kalemin, notanın en zarif rengiyle boyanmış bir gül bahçesinde, budanmamış bir dikenli çalı dokuz gonca ve bir bahçevanın hayatını tarümar etti. Konu değişti.   Bir yanda zerafetin en ince detayları , öbür yanda vahşetin en kaba, çirkin yüzü . Bu, sadece bir saldırı değil, zamane insanının yüzüne in

Kah açık kah kapalı gökyüzü. Bir yağıp geçiyor. Bahar kapıda.   Geç dahi olsa paylaşımımı yapayım bekleyen dostlara.   Moda haftasıymış. Paris moda haftası etkinlikleri çerçevesinde izlenen görüntüler, bozulmuş yüzler, kanlı eller,ağızlar, para kaplı gözler…    Büyücüler, büyüleri, büyüledikleri…    Görünenler ilgi çekmek amaçlı  yapılan tuhaflıkların çok ötesinde. İçleri dışlarına taşıyor. Her bir sahneden şeytan görünüyor.    Bu korkunç bir yozlaşma. Nasıl bir zihin üretiyo

Dünya ev olsa ,kavga ve kaos var hemen kapının önünde. Bakan,acı ve ateş izliyor pencerelerden.   Oysa baharın renkleri ağaçlarda. Manolya ile başladı pembe, beyaz, mor. Beyazlara, pembelere büründü ardından. Erguvanlarla devam edecek.    İstanbul’un bahar yağmurları  iki günlük aradan sonra , usulca tekrar düşmekte toprağa.        Yağmur rahmettir, berekettir. Her bir damla, gökten inen bir rahmet kuruyan gönüllere, kavrulmuş toprağa can verir. Kur’ân-ı Kerim’de rüzgârlar ra

İnsanın ömründe kilometre taşları var hedef koyduğu. Olsun diye,bir o gün gelsin diye beklediği. Bir gelsin,geçsin ondan sonra... Ondan sonra yapacağım,ondan sonra alacağım,ondan sonra,ondan sonra... Gelir beklenen ,bir an yavaşlar zaman. Sonra bir sonrakine doğru hızla akıp gider. Yapılacak,alınacak,değişecek olanlar genellikle bir sonrakine erteleniverir farketmeden. İleri bakmaktan,ötelemekten önünü göremez. Şimdilerde önce Ramazan, sonra bayramdı beklenen.B