Mimli tarihi seyrimin.

Günlük tutarım ben . Seyir defteri derim adına. Paylasabileceklerimi paylaşırım. Seyrimin tüm süreçleri,tarihler,olaylar, gelip gidenler kayıtlıdır onda. Malum hafıza -i beşer nisyan ile malül .

  Bugün yine mimli bir tarihin üzerinden gecmekteyiz seyir defterinde .(" Mim "Farsça bir kelime. Damga,işaret anlamına geliyor. Biraz da olumsuzluk anlatıyor. Mimli tarih,mimli insan denince.)

   13 kasim mimli seyrimde. Hüzün ve sevinç anlatıyor. İçiçe. Dünya işte.

   Mimli tarih gelince teker teker okudum geçmiş  sayfaları.

   Yaralar ilk gün gibi,taze.Şerha şerha kan sizmakta.

   Bundan çok seneler önce, babam,annem,eşim,ben ve çocuklarımíz birlikte yaşarken gurbet elde, ikibinli yılların ilk senesinin Şubatinda büyük kirilmanin ardından, her biri bir başka yaralı beş kişi kaldık yolda. Annem bize set oldu, biz asa olduk eline, tahtirevan olduk taşıdık başımız üstünde ,birlikte çıktık  dik  yokuşları. Gözyaslarımız birlikte akti. O bize kol,kanat gerdi senelerce, biz de ona .O yaralıydı, bizim yaralarımızı sardı ,biz yaralılıydık onun yaralarını sardık. Boşluklarını doldurmaya çalıştık birbirimizin,beş kişi birlikte geldik 2023 13 Kasım'a.

    Yaralı,eksik, bosluklarla doluyduk.

    23 sene.

    Ne çok anlatılacak şey var bilseniz. Ama sonu anlatacağım önce. Rabbim nasip ederse de belki sonra  geçen seneleri anlatırım.

Anne-evlat ilişkisi içinde geçirdiğimiz uzun senelerden çok farklı olarak,iki yaralı yoldaş, iki sırdaş, kader arkadası olarak hayatı paylaştığımız 23 yıl geçirdik. Sonrasinda , bana anneme bambaşka bir pencereden bakmak da yazılmış. Roller değişti annemin annesi gibi oldum Bir sene, sekiz aylık, altıyüz günlük hastane süreç içinde ne haller,ne günler geldi geçti, ben neler gördüm,annem neler hissetti,neler taşıdı gönlünde,ne kadarını paylasti... kiyamazdi ve çok da sabılıydı.Yaşananlar okunur bir kitap olur. Bu sürecin ardından, tam  13 Kasım'da , kıymetli babasının  vefat tarihinde annem emanetini teslim etti.

   O bir sene sekiz aylık hastahane günlerinde de birlikteydik biz. Yastığı yastığım,hasta yatağının ayak ucu oturduğum,bazan yattigim yerdi. Bir sene sekiz ayda  sekiz kere çıkmadım hastahane binasının dışına.

   Annem hayata olumlu bakardı. Bardağın dolu tarafına yani.Açıkça bir menfilik görse dahi evidir çevirir iyi tarafını bulur ordan tutardı. Bu hayatın her sivri köşesinde,dikenleri bariz görünen  insanlar için de böyle oldu.

Kul, insan.Gönül taşıyor. O da sırça saray malum. Sırça sarayını yer ile yeksan eden,saçlarını ağartanlar da oldu elbet. Onları da, yakınlarından dertlestigi  birkaç kişi bilir sadece. Kim gütmez,onlarla da ilişkileri düzgün tutardı. Dertlestikleri bilirdi de anlamazdi muhatabı kırgınlığını.

Çok pozitif enerji yayardi etrafına. Allah vergisi. Gören unutmaz,hayranlığını dillendiridi bir kere bile görmüş olsa.

   Bugün tam üç sene oldu ayrılalı.

   Üç sene.

   Bu üç  senede büyüdüm ben . İnsan altmış yaşında da olsa annesi vefat edince büyürmüş. Olumlu bakmak yetmezmiş.

   Öğrendim.

   Üç senede tanıdım insanları.  Üç senede dünya ile yüzlestim.  Etrafıma baktım,  annemin vefatından önce, sonra...tanıyamadım.

   Nasıl bu kadar saf olabildim.

   Şaşırdım, inanamadim.

  Gördüm ki insanlarin görünenin dışında yüzleri varmış. İki,üç,dört...

   Sayamadim.

   Ben yıkıldım üç senede kaç kere... Viranelerin içinde de can olurmuş.

   Öğrendim.

   Bir sahne imiş hayat. Sahnelenen  oyunda senaristlige soyunan çokmuş.Geçmişi,bugünü,geleceği yeniden şekillendirir,

   kendilerince yazar, oynar, aktarirlarmis.

   Vakıa,boyleymis.

   Dillerde kalmış  ilkeler gönüllerde yer bulamamış.

    Dostluk,vefa, sevgi ve saygı başka şekillere bürunup,başka kıyafetler giymisler.

     Tanıyamadım.

      Kelimelerin bildiğim suretlerini onlara sahip çok az kişinin dışında,aradım,bulamadım.

      Anladım ki, Rabbimiz bize  annemi öyle siper etmiş ki, gerçek hayat,gerçek insanlar bize ulaşamamış. Yüzlerinde hep gönüllerdekileri gizleyen başka,başka  ifadeler olmuş. Hikmetinden sual olunmaz Rabbin. Annem  Rabbine kavuştuktan sonra geçen bu üç senede anladım. Bu da bu dönemin imtihaniymis.

    Ben bu üç senede büyüdüm.

     Bloguma son günlerini günlüğümde yazdığım kadarı ile alacağım. Arada yazmadigim yerler yazdıklarımın gölgesinde kalacak.

2 Kasım 2023 perşembe

18 rabiyyülhir 1445

Yazamadım hafta sonundan bu yana. Zamanı iyi kullanamıyorum.

Garip duygular içindeyim. Biraz başka şeyler ile alakadar olsam,Yatağının yanında durup,elini tutmadığım ayrı geçen zamana üzüleceğimi hissediyorum.

Yatağın baş ucuna geçiyorum. Yatıyorum yastığına . Ters oluyor birbirine başlarımız. Seviyorum bebek gibi.

Yüzüne bir gülücük yerleşiyor.

Canim kızım diyor sessizce. İnci gibi dişleri görünüyor.  

Az kaldı gibi geliyor.

Yolculuğa.

   Ne yapacağımı bilmiyorum.

    Saatler,günler geçip gidiyor.

    Uğurluyorum onları canlı bir dostu uğurlar gibi.     

   Geçip gidenin ardından ayrılık acısı içimde.

    Her gidiş daha bir yorucu.

    İçim dışımdan hareketli.

   Beynim kalbime ,kalbim beynime yabancı.

   Uzak ve yanlız her biri.      

   Birbirlerini duymuyorlar kendilerinden başkasına kapalı gözleri. 

   Gürültüleri çok.Oğul vermiş kovan gibi.    

Yoruyorlar gece yarılarıdan sabahın seherlerine.

Gece geçmemiş gibi uyanıyorum sabaha.

    Düğüm düğüm üstüne.

  Kördüğüm dört bir yanım.

  Bir oyun çıkardık birlikte. Yutmadığı lokmaları yutmasını sağlamak için.

  Üç öpücük,bir lokmacık adı.

  Ağzına aldığı her lokmada üç kere öpüyorum elini,oda yutuyor ağzındakini.

  Etkili oldu baya.

  Ağzına lokmayı veriyoruz hemşire hanimla,üç kere elini öpüyorum,o da lokmasını yutuyor. Sonra ,yeni bir lokma ve üç öpücük.

3 Kasım 2023 cuma

19 rabiyyülahir 1445

   Gece iki saatlik aralarla  kesik kesik sızdım.

   Sabah Annemin ateşi düşünce

  yattım.

   İnlemesine uyandığımda  elimin ayarına göre yine ateşi vardı.

   Bakıldığında değerleri normal aralıklarda görünüyor ama nefes almada sıkıntısı var akşamdan beri. Karnı çektiriyor. Batın soluyor diyorlar.

    Geçtiğimiz hafta sonundan bu yana gözünü açtığı anlar nadir.

    Açtığında da gözünü bir noktaya dikip oraya bakıyor sadece.

    Bir sefer de gözü açıldı ama karası yoktu.

    Korktum.

    Seni tanıyor mu diye sorduğunda Fatih bey yukarıya diktiği bakışını hızlı bir şekilde bana çevirerek tanıdığını belirtti.

    Bugün tehlikeli bir noktada. Kalbin sıkıntılı olduğunu gösteren değer probnp. 44 774.

   45 bin demek. Dün 18 bin. Bir öncekinde beş altı bin civarındaydı.

    Ekoda kalp yetmezliği tablosu var.

    9.45 de başladı hemofilitrasyon.

    İçime öyle geliyor ki sonun başlangıcındayız.

    Hocaefendi kardeşim geldi.

5 Kasım 2023 pazar

21 rabiyyülahir 1445

Sabahın 6 15 i. Yağmurun izleri tahtalarda.

  Harareti 38.5 civarı annemin. Yine açmıyor gözlerini.

   Probnp 30 bin küsür.

   Crp 10 bin küsür.

   Annem sınırlarda geziyor.

   Çaresizim.

6 Kasım 2023 pazartesi

22 rabiyyülahir 1445

İşler karışık.

   Annem hasta.

   Ateş düşmüyor.

   Gözleri kapalı,boynu bükük.

   Yemek ağzından giremiyor,giren yolculuğunu tamamlayamadan dudak kenarlarından aşağı süzülüyor.

   Yolculuk -1. kat tomografi.

   Dün gece muhtemelen bir allerjik reaksiyondan dili şişti. Müdahale edildi. Airway ile tanıştık. Rahatladı.

     İlk kez yemek vakti annem uyuyor. Beyaz süt gibi yoğun bir sıvı verdikleri damardan. Anne sütünü hatırlattı. Annem hızla başlangıç noktasına yol alıyor.

    Akşam yemeğinde yanlızım.

    Yemek listesini kendisine göre hazırladığım anneciğim anne sütü ile beslenmeye döndü.

     Maddi,manevi desteğimi kaybediyorum. Ben nasıl dayanacağım. ?

7 Kasım 2023 salı

23 rabiyyülahir 1445

Zor bir gün oldu.

  Akşam yazıyorum.

  Annem ahiret yolculuğuna çıkacakken uçağa binmek üzere iken döndü.

  Döndü ama her an yolculuk anonsu yeniden yapılabilir diyorlar.

  Anne sütü ismini verdiğim tpn ile damardan beslenmeye devam ediyor.

   Çok üşüyor.

   Battaniye üstüne battaniye sarıyorum.  Ayaklarını ısıtamıyorum.

8 kasım  2023 çarşamba

25 rabiyyülahir 1445

Bütün zamanlar dolu. Anneciğim için haller yeni doğmuş bebek hallerine evrildi. Cenin pozisyonunda çok zaman. Uykudan gözünü alamıyor.

Dili kıpır kıpır.

Tıpkı uyuyan bebekler gibi hareketli yüzü.

İlaçlar, gidip gelen dr lar.

Ateş38 ve üstü

Şeker 300 ve üstü

Tansiyon düşük,dopamin ile destekleniyor.

Yemek yemiyor. Damardan benim anasütü dediğim beyaz sıvı ile destekleniyor.

Tahlillerde iyileşme var. Bugün kulak burun boğazdan bir asistan diline bakmak için geldi. Ağzını açmadığı için tam bir muayene yapamadı. Ağzını açabildiği zaman çağırırsanız geliriz oldu söyleyebildiği.

  Topukları hafif kızarık. Açılmasın diye jel topukluklar koyduk.

  Plastik cerrahi mevcut cilt sıkıntılarına bakmaya bir asistan gönderdi.

Muhammed emin bey ciğerler iyi ,Abdullah Şumnu bey raller var dedi.

Hangisi?

Anlık değiştiği için ikisi de doğru tesbit yapmış olabilir.

9 Kasım 2023 Perşembe

26 rabiyyülahir 1445

Cumartesi Ürdün’e gidecekler Arifeler. Gitmeden annemi görmeye geldiler.   

   Pide yaptırmışlar. Birlikte yedik.

   Annemsiz.

   Ağzımızda acı bir tat.

   Yemek yiyemiyor. Nasıl alışacağım buna.

12 Kasım 2023 pazar

28 rabiyyülahir 1445

  -uyuyor.

  -gece geç yattım 2 gibi

  -saat beşte uyandım

  - altı buçukta uyandığında anneme sarıldım. Yoğurt istermisin diye sorduğumda  hıı dedi.

   Sevindim.

   - yoğurt yedirmek üzere kaldırdığımızda daha yatak dikleşirken çok zorlandı. Nefesi ve satürasyon düştü. Mavi kod verdiler.

    Oda karıştı.

    Acil arabası, acil servis elemanları doluştular.

    İyi değil.

    Hemofilitrasyon yapmaya karar verdiler. Tansiyon 60 a 20 ye kadar düştü.

    Vazgeçtiler.

    Bu sefer damardan sıvı vermeye başladılar.

   Kalbim boğazımda. Gözyaşlarım bentli, farkederse üzülmesin diye.

    Elmas var,yoğun bakım doktoru Cem bey geldi. Konuşmak istedi. Entübe etmeyi teklif etti.

    İstişareler sonucunda olmaz dedim.

     Baş ucuna gittim. Zikrediyoruz birlikte. Sanki genizi ile boğazı arasında bir zar var da her nefeste bu zar titreşiyor gibi. Yokuş çıkıyor gibi. Dikkati nefesinden uzaklaşsın diye kapat gözünü annem dedim. Medine’ye,peygamberimizin zamanına gidelim. Bak tozlu yollar,çadırlar,binalar,çökmüş develer.

     Belki bir köşeden peygamberimiz gelir.

     Şimdi Mekke Medine arasını trenle bağlamışlar. Hadi iyileş de gidelim. Trenle etrafı seyrede seyrede.

     Ben böyle anlatırken gözleri gözlerimde. Ölüyorum ben dedi.

Ölüyorum diye tekrarladı. Anladım ki perdeler kalkmış.

   Yine de yok öyle dedim her hastalanan ölüyor mu? 

   İyileşeceksin inş

   Gidip umre yapacağız.

   Ölüyorum diye tekrarladı bir kaç kere daha.

Hocaefendi,kız kardeş burada.

   Bu hal üzere devam ederken biraz sakinler gibi oldu.

   Mehmet Kuran okuyordu bir ara.

   Mehmede tatlı tatlı güldü.

   Biraz ayrıldım.

   Döndüğümde iyice sakinlemişti. Elmasın gözlerine baktım.  

   Uyudu mu dedim. Gözlerinde gördüğüm cevap üzerine ağlamaya başladım.

   Ondan sonra monitör kırmızıya dönene kadar, başım başının yanında,başi ellerimin arasında  anne diye ağladım sessizce.

   Cennet hatunu ol annem duası dilimde.

   Bu ne kadar sürdü bilmiyorum. Saatlerden, dakikalardan, etrafımdan haberim yok.

   Üç derin nefes,iki diş gıcırtısı. Sonrası sessizlik.

   Ne oluyor dedim. Monitöre baktım. Kırmızıya dönüyordu yeşil renkler.

   Saat 1.30 muş.

   Zorla aldılar ellerimin arasından…

Cennet hatunu ol annem. 🤲

   El Fatiha meassalavat.