top of page
  • Yazarın fotoğrafıhüma

Copy-paste

Horoz sesleri gün doğumunu müjdeliyor. Dört bir yandan tek tük kuş sesleri eşlik ediyor onlara.

Sabah zikirleri olmalı kendi dillerinden. Allahu alem şükrederek başlıyorlar yeni güne.

Ufukta,güneşin yavaş yavaş yükseldiği sol tarafımda,pembe,tam olgunlaşmamış bir şeftali rengi hakim.

Manzaramın sağ tarafı henüz bi haber güneşin karanlıkları aydınlatmaya başladığından. Göğün rengi koyu mavi tonlarında. Arkada gerilerde Midilli uzanıyor koyu mor gölgesi ile. Şeftali rengi ile yıkanan Ayvalık sahillerinin aksine.

Sinekliği açıp dışarı çıkmak meramım. Telin arkasından kokumu alıp içeri girmek için minik bir boşluk arayan sivri sinekleri gördüğümde vazgeçiyorum. Panoramik manzarayı ince siyah bir filitre ardından izlemeye devam ediyorum.

Yeni bir gün.

Yeni bir sayfa.

Neler getirecek bana,aileme,vatanıma,insanlığa.

Dilimde dua. "Allahümme innî es elüke hayra hazel yevmi ve hayra ma badehu, ve euzü bike min şerri hazel yevmi ve ma badehu..." "Allahım senden bu günün ve sonrasının hayrını isterim. Bugünün ve sonrasının şerrinden de sana sığınırım”

Mesajlarıma yöneliyorum sonra. Yeni günü tebrik mesajları. Ruhsuz,özensizce kopyalanmış. İçimi bir üzüntü kaplıyor. Sevemiyorum bu hazır kartları. İçim istemiyor. Düşünüyorum kendilerini,bir başkasının ifadelerinde bulan zihniyeti anlamaya,ardındaki iyi dilekleri görmeye çalışıyorum.

Ben de bir emoji konduruyorum karşılık kutusuna. Baştan savma mesaja,baştan savma cevap. Sanki işaretlerle haberleşiyor gibi.

Gönülden selamlara,sevgileri anlatan kelimelere ne oldu.?

Neredeler gönülden taşıp,dilden dökülenler. ? Harflerden elbiseler giyip kelebekler gibi uçup gelirlerdi gönülden gönüle. Göz parlatıp,gönül ışıtırlardı.

Sevgiler,selamlar,temenniler umumi şimdilerde. Birinin gönül derinliklerinden dökülen bir anda dünyanın öbür ucundakinin ekranında. Gönlüne uğramadan. Kesilip kırpılmış. Hırpalanıp örselenmiş.

Bana düşündürdüğü mesajın gittiği onlarca insandan biri olduğum. Ne bir sıcaklık, ne bir nebze neşe getirdiği.

Kalabalıklar arasındaki yalnızlık hissettirdiği.

Pencereye yöneliyorum yeniden. Renklerine kavuşmuş yeryüzü.

Güneş Midilli’yi de kurtarmış mor renginden.

Gününüz hayr olsun.

24 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Nasip…

Comments


bottom of page